Вось і наступіў гэты ўрачысты і хвалюючы дзень – дзень, калі прагучаў апошні школьны званок. Пачуўшы яго, нашы выпускнікі з сумам азірнуліся на гады, якія ўжо ніколі не вярнуць – самы шчаслівы і бестурботны час, падарыў ім шмат добрага: моцныя веды, карысныя навыкі, сапраўдныя сябры.
30 мая выпускніцы школы-інтэрната апранулі цёмныя сукенкі з белым фартухом у памяць аб традыцыйнай школьнай форме., уплялі ў валасы белыя стужкі і пышныя банты.. Юніёры, стужкі, якія павязалі паверх адзення, з надпісам «Выпускнік-2019», без сумневу былі самымі прыкметнымі на свяце.
Разам з дзецьмі падзяліць радасць гэтага ўрачыстага дня сабраліся настаўнікі і бацькі. Па добрай традыцыі са зваротам да прысутных выступіла дырэктар школы-інтэрната Брылёва Наталля Яўгенаўна. Яна выказала падзяку настаўнікам за цярпенне і працавітасць у нялёгкай справе навучання і выхавання падрастаючага пакалення, а таксама пажадаў выпускнікам упэўненасці ў сабе, удалай здачы маючых адбыцца экзаменаў, самарэалізацыі, дасягненні пастаўленых мэт.
Віншавальныя прамовы прагучалі і ад імя бацькоў, а таксама нашых ганаровых гасцей - старшыні прафкама ААТ “Белшина” Вежнаўца І.А і Кісяля І.М., намесніка старшыні Бабруйскага гарвыканкама.
Яшчэ адным хвалюючым і прыемным момантам на свяце стала ўручэнне заслужаных грамат бацькам, выпускнікам і педагогам.
Цяпер у мінулым засталіся не толькі дамашнія заданні і кантрольныя работы, але і любімыя настаўнікі, школьныя таварышы, непаўторныя моманты дзіцячай гарэзнасці. Але ў той жа час пачаўся час захопленага чакання новых перамен, бо з гэтага моманту перад выпускнікамі адкрываецца ўжо дарослая, поўнае адкрыццяў і нечаканасцяў жыццё.
У добры шлях, хлопцы!
Разлучыце нас, наверное, года,
Але толькі памяць усё ж мацней.
Мы не забудзем школу ніколі,
Яна сваім цяплом заўсёды сагрэе.
Як шмат ведаў нам яна дала,
Заўсёды дзялілася толькі самым лепшым.
І звонкім сваім голасам клікала,
Вучыла так, што не было нам сумна.
Хто ведаў, што будзе сумна ў гэты час?
Ніхто, вядома, да канца не верыў.
Сёння школа ў жыццё праводзіць нас,
У апошні раз адчыніўшы перад намі дзверы.
Прощай, Да пабачэння, родная школа,
Настаўнікі, любімы клас.
Нам усё да болю тут знаёма,
Прощайте, памятайце пра нас.
Мы ў жыццё сыходзім, нібы ў моры,
І кожны выбера свой шлях.
Мы напрыканцы крыкнем школе:
«Бывай, родная, не забывайце!»
