Вось і наступіў гэты ўрачысты і хвалюючы дзень – дзень, калі прагучаў апошні школьны званок. Пачуўшы яго, нашы выпускнікі з сумам азірнуліся на гады, якія ўжо ніколі не вярнуць – самы шчаслівы і бестурботны час, падарыў ім шмат добрага: моцныя веды, карысныя навыкі, сапраўдныя сябры.
30 мая выпускніцы школы-інтэрната апранулі цёмныя сукенкі з белым фартухом у памяць аб традыцыйнай школьнай форме., уплялі ў валасы белыя стужкі і пышныя банты.. Юніёры, стужкі, якія павязалі паверх адзення, з надпісам «Выпускнік-2019», без сумневу былі самымі прыкметнымі на свяце.
Разам з дзецьмі падзяліць радасць гэтага ўрачыстага дня сабраліся настаўнікі і бацькі. Па добрай традыцыі са зваротам да прысутных выступіла дырэктар школы-інтэрната Брылёва Наталля Яўгенаўна. Яна выказала падзяку настаўнікам за цярпенне і працавітасць у нялёгкай справе навучання і выхавання падрастаючага пакалення, а таксама пажадаў выпускнікам упэўненасці ў сабе, удалай здачы маючых адбыцца экзаменаў, самарэалізацыі, дасягненні пастаўленых мэт.
Віншавальныя прамовы прагучалі і ад імя бацькоў, а также наших почетных гостей – председателя профкома ОАО “Белшина” Вежновца И.А и Киселя И.Н., намесніка старшыні Бабруйскага гарвыканкама.
Еще одним волнующим и приятным моментом на празднике стало вручение заслуженных грамот родителям, выпускнікам і педагогам.
Цяпер у мінулым засталіся не толькі дамашнія заданні і кантрольныя работы, але і любімыя настаўнікі, школьныя таварышы, непаўторныя моманты дзіцячай гарэзнасці. Но в то же время началось время восторженного ожидания новых перемен, ведь с этого момента перед выпускниками открывается уже взрослая, полная открытий и неожиданностей жизнь.
У добры шлях, хлопцы!
Нас разлучат, наверное, года,
Але толькі памяць усё ж мацней.
Мы не забудзем школу ніколі,
Яна сваім цяплом заўсёды сагрэе.
Як шмат ведаў нам яна дала,
Заўсёды дзялілася толькі самым лепшым.
І звонкім сваім голасам клікала,
Учила так, что не было нам скучно.
Кто знал, что будет грустно в этот час?
Никто, вядома, до конца не верил.
Сегодня школа в жизнь проводит нас,
В последний раз открыв пред нами двери.
Прощай, Да пабачэння, родная школа,
Настаўнікі, любимый класс.
Нам всё до боли здесь знакомо,
Прощайте, помните о нас.
Мы в жизнь уходим, словно в море,
И каждый выберет свой путь.
Мы напоследок крикнем школе:
«Прощай, родная, не забудь!»
