Як знайсці сваё пакліканне ў прафесіі…

Паўсюдна заведзена праводзіць дні сустрэчы з выпускнікамі школ у першую суботу лютага. Аднак мы рады бачыць сваіх выхаванцаў у любы магчымы для гэтага дзень. Таму тое, што на двары красавік, не перашкодзіла сустрэць нашых гасцей, выпускнікоў навучэнцаў школы-інтэрната для дзяцей з парушэннем слыху – Шашура Антона і Тэслаўскую Вікторыю.

Выкладчыкі з асаблівай цеплынёй заўсёды сустракаюць гэтых рабят. Класныя кіраўнікі (у Антона – Красуцкая Святлана Макараўна, на Wiki – Белавус Людміла Вячаславаўна) адзначаюць, што яны практычна з малых гадоў былі актыўнымі і мэтанакіраванымі.
Упершыню Беларуская дзяржаўная акадэміі мастацтваў у 2018 годзе набрала інклюзіўны курс для асоб з парушэннем слыху - 6 чалавек, якія атрымаюць профільную вышэйшую адукацыю. Антон і Віка сталі аднымі з іх. Самі хлопцы гавораць, што пачыналі вывучаць тэатральнае мастацтва яшчэ ў школе ў тэатры жэставай песні «Праменькі надзеі». Кіруе гэтым тэатрам таленавіты педагог Шчамерава Таццяна Іванаўна, якая прывівае дзецям любоў да жэставай песні і раскрывае іх таленты. Таццяна Іванаўна, у сваю чаргу заяўляе, што Антона і Віку не трэба было доўга клікаць, яны самі з задавальненнем наведвалі ўсе рэпетыцыі і вельмі адказна ставіліся да падрыхтоўкі да выступленняў і конкурсаў..
Настаўнікі з гонарам успамінаюць гады вучобы гэтых выпускнікоў. Ім ёсць чым ганарыцца і зараз… Хлопцы прадставілі на суд гасцей жэставыя песні. Па ўсім: мимике, жестам, пластыцы - было відаць, што перад намі без малога - сапраўдныя акцёры. Масу станоўчых эмоцыі ва ўсіх выклікаў відэакліп на ваенную тэматыку «Плакала зямля беларуская», у якім сам Антон выступіў выканаўцам і рэжысёрам жэставай песні..
Сустрэча прайшла ў сяброўскай і цёплай атмасферы. Рабяты задавалі Антону і Віцы шмат пытанняў. З цікавасцю слухалі, як складана быць першаадкрывальнікамі і перамагчы няўпэўненасць у сабе. По лицам нынешних школьников было видно, что они воодушевились опытом своих предшественников.
По завершении встречи Антон и Вика предложили ребятам, которым близко искусство, поступать на театральный факультет – не бояться, а идти вперед. Не можем с ними не согласиться, стоит пробовать, ведь мы сами творим свою судьбу!

каментары зачыненыя.