30 лет назад, 26 красавіка 1986 года в 1 гадзіну ночы 23 хвіліны на 4 энергаблоку Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі адбылася найбуйнейшая ў гісторыі сусветнай атамнай энергетыкі аварыя. катастрофа сучаснасці, якая пацягнула шматлікія чалавечыя ахвяры, радыеактыўнага забруджвання тэрыторыі Украіны, Беларуси, России.
Чарнобыльская катастрофа падзяліла наша жыццё на дзве эпохі: да і пасля чарнобыля. Чарнобыль- гэта рэальнасць, трагічнае і гераічнае. Пранізлівым болем жыве Чарнобыль у кожным з нас.
Першымі са смяротнай небяспекай змагаліся пажарныя ваенізаванай пажарнай часці па ахове горада Прыпяць пад кіраўніцтвам камандзіра часці Леаніда Пятровіча Цялятнікава. Імёны герояў пажарных, якія першымі ступілі ў агонь, ведаючы, што гэта за агонь, усведамляючы, што гэта іх апошні бой, назаўсёды застанецца ў памяці ўдзячных нашчадкаў. Давайце запомнім іх імёны: Леанід Цялятнікаў, Уладзімір Правік, Віктар Кібянок, Уладзімір Цішура, Васіль Ігнаценка, Мікалай Ціцёнак, Мікола Вашчук, і іншыя героі Чарнобыля.
Мера жаху для нас – вайны. Чарнобыль – страшней. Гэта вайна з нябачным ворагам. Вайна без стральбы і куль. Гэты дзень трохі нагадвае свята, Гэтая дата хутчэй прымушае спыніцца і задумацца ў мітусні будзённасці… Ведь Чернобыль стал вселенским предупреждением. И хочется, очень хочется, чтобы мы помнили…
