Сустрэча напярэдадні свята

4 мая ў актавай зале школы-інтэрната адбылася сустрэча з ветэранам Вялікай Айчыннай вайны Юрыем Сцяпанавічам Савіным. Напярэдадні вялікага свята Юрый Сцяпанавіч прыехаў у Бабруйск, сустрэць Дзень Перамогі ў сценах роднага горада.

Зараз ветэран жыве ў Маскве ў дачкі. У мінулым годзе ён адзначыў сваё 90-годдзе і цяпер, у такім паважаным узросце, акружаны клопатам і любоўю сваіх дзяцей, унукі і праўнукі.

Вайну Юрый Сцяпанавіч сустрэў у 17 гадоў. Яго прызвалі на службу ў танкавыя войскі. У гады вайны быў двойчы паранены. Святкавалі перамогу ў Польшчы. Напамінам аб ваенных часах застаецца асколак у вобласці сэрца.

У мірны час служыў у 5-й танкавай аддзела Бабруйск. Затым быў накіраваны ў Чэхаславакію, адкуль вярнуўся 1973 годзе. Тады я сустрэў сваю будучую жонку, з якім пражыў доўгае і шчаслівае жыццё. Сын і дачка ветэрана пайшлі па слядах бацькі і звязалі сваё жыццё з ваеннай службай, а правнучка мечтает поступить в учебное заведение МЧС Беларуси.

Для своих родных Юрий Степанович всю жизнь является примером доброты, прыстойнасці і сумленнасці. Пра вайну ён не вельмі любіць расказваць. Цяпер ужо амаль усіх, з кім ён ваяваў, няма ў жывых. Па традыцыі ў свята ўся сям'я ветэрана наведае ўрачыстыя мерапрыемствы на плошчы Перамогі., а 11 вернецца ў Маскву ў траўні.

Нягледзячы на ​​азмрочаныя вайной гады, наш госць у далейшым здабыў галоўнае шчасце - кахаючую сям'ю, дзяцей - самае важнае для чалавека.

Выхаванцы школы-інтэрната з вялікай павагай выслухалі расказ ветэрана аб тым, якія выпрабаванні выпалі на яго долю, на долю ўсіх людзей у гады вайны і пра тое, што нягледзячы ні на што, наш народ выдужаў і перамог. У падзяку за сустрэчу і цікавае апавяданне хлопцы павіншавалі Юрыя Сцяпанавіча з надыходзячым святам., урачыста ўручылі кветкі і памятныя падарункі., пажадалі яму моцнага здароўя і надзею на сустрэчу ў наступным годзе.

То, што было пачута ў гэты дзень не пройдзе бясследна і застанецца ў юных сэрцах нашых выхаванцаў.

Са святам! З Днём Вялікай Перамогі!

Распахнул нам сияющий май

Все сердца для любви несказанной.

Только что отгремел Первомай.

День Победы пришел долгожданный!

Победителей чествуем мы

Пред седой поредевшей колонной

Расступаемся, дарим цветы,

На героев глядим восхищенно.

«Поздравляем! – кричим им. – Ура

Но идут старики молчаливо.

Им не громкая слава нужна,

А сердечное наше «спасибо!»…

 

каментары зачыненыя.