Сустрэча напярэдадні свята

4 мая ў актавай зале школы-інтэрната адбылася сустрэча з ветэранам Вялікай Айчыннай вайны Юрыем Сцяпанавічам Савіным. Напярэдадні вялікага свята Юрый Сцяпанавіч прыехаў у Бабруйск, сустрэць Дзень Перамогі ў сценах роднага горада.

Зараз ветэран жыве ў Маскве ў дачкі. У мінулым годзе ён адзначыў сваё 90-годдзе і цяпер, у такім паважаным узросце, акружаны клопатам і любоўю сваіх дзяцей, унукі і праўнукі.

Вайну Юрый Сцяпанавіч сустрэў у 17 гадоў. Яго прызвалі на службу ў танкавыя войскі. У гады вайны быў двойчы паранены. Святкавалі перамогу ў Польшчы. Напамінам аб ваенных часах застаецца асколак у вобласці сэрца.

У мірны час служыў у 5-й танкавай аддзела Бабруйск. Затым быў накіраваны ў Чэхаславакію, адкуль вярнуўся 1973 годзе. Тады я сустрэў сваю будучую жонку, з якім пражыў доўгае і шчаслівае жыццё. Сын і дачка ветэрана пайшлі па слядах бацькі і звязалі сваё жыццё з ваеннай службай, а правнучка мечтает поступить в учебное заведение МЧС Беларуси.

Для своих родных Юрий Степанович всю жизнь является примером доброты, прыстойнасці і сумленнасці. Пра вайну ён не вельмі любіць расказваць. Цяпер ужо амаль усіх, з кім ён ваяваў, няма ў жывых. Па традыцыі ў свята ўся сям'я ветэрана наведае ўрачыстыя мерапрыемствы на плошчы Перамогі., а 11 вернецца ў Маскву ў траўні.

Нягледзячы на ​​азмрочаныя вайной гады, наш госць у далейшым здабыў галоўнае шчасце - кахаючую сям'ю, дзяцей - самае важнае для чалавека.

Выхаванцы школы-інтэрната з вялікай павагай выслухалі расказ ветэрана аб тым, якія выпрабаванні выпалі на яго долю, на долю ўсіх людзей у гады вайны і пра тое, што нягледзячы ні на што, наш народ выдужаў і перамог. У падзяку за сустрэчу і цікавае апавяданне хлопцы павіншавалі Юрыя Сцяпанавіча з надыходзячым святам., урачыста ўручылі кветкі і памятныя падарункі., пажадалі яму моцнага здароўя і надзею на сустрэчу ў наступным годзе.

То, што было пачута ў гэты дзень не пройдзе бясследна і застанецца ў юных сэрцах нашых выхаванцаў.

Са святам! З Днём Вялікай Перамогі!

Распахнул нам сияющий май

Все сердца для любви несказанной.

Только что отгремел Первомай.

День Победы пришел долгожданный!

Победителей чествуем мы –

Пред седой поредевшей колонной

Расступаемся, дарим цветы,

На героев глядим восхищенно.

«Поздравляем! – кричим им. – Ура!»

Но идут старики молчаливо.

Им не громкая слава нужна,

А сердечное наше «спасибо!»…

 

каментары зачыненыя.