Сустрэча напярэдадні свята

4 мая ў актавай зале школы-інтэрната адбылася сустрэча з ветэранам Вялікай Айчыннай вайны Юрыем Сцяпанавічам Савіным. Напярэдадні вялікага свята Юрый Сцяпанавіч прыехаў у Бабруйск, сустрэць Дзень Перамогі ў сценах роднага горада.

Зараз ветэран жыве ў Маскве ў дачкі. У мінулым годзе ён адзначыў сваё 90-годдзе і цяпер, у такім паважаным узросце, акружаны клопатам і любоўю сваіх дзяцей, унукі і праўнукі.

Вайну Юрый Сцяпанавіч сустрэў у 17 гадоў. Яго прызвалі на службу ў танкавыя войскі. У гады вайны быў двойчы паранены. Святкавалі перамогу ў Польшчы. Напамінам аб ваенных часах застаецца асколак у вобласці сэрца.

У мірны час служыў у 5-й танкавай аддзела Бабруйск. Затым быў накіраваны ў Чэхаславакію, адкуль вярнуўся 1973 годзе. Тады я сустрэў сваю будучую жонку, з якім пражыў доўгае і шчаслівае жыццё. Сын і дачка ветэрана пайшлі па слядах бацькі і звязалі сваё жыццё з ваеннай службай, а правнучка мечтает поступить в учебное заведение МЧС Беларуси.

Для своих родных Юрий Степанович всю жизнь является примером доброты, прыстойнасці і сумленнасці. О войне он не очень любит рассказывать. Сейчас уже почти всех, с кем он воевал, нет в живых. По традиции в праздник вся семья ветерана посетит торжественные мероприятия на площади Победы, а 11 мая уедет обратно в Москву.

Несмотря на омраченные войной годы, наш гость в дальнейшем обрел главное счастье – любящую семью, детей – самое важное для человека.

Воспитанники школы-интерната с большим уважением выслушали рассказ ветерана о том, какие испытания выпали на его долю, на долю всех людей в годы войны и о том, что несмотря ни на что, наш народ выстоял и победил. В благодарность за встречу и интересный рассказ ребята поздравили Юрия Степановича с наступающим праздником, торжественно вручили цветы и памятные подарки, пожелали ему крепкого здоровья и надежду на встречу в следующем году.

То, что было услышано в этот день не пройдет бесследно и останется в юных сердцах наших воспитанников.

Са святам! З Днём Вялікай Перамогі!

Распахнул нам сияющий май

Все сердца для любви несказанной.

Только что отгремел Первомай.

День Победы пришел долгожданный!

Победителей чествуем мы

Пред седой поредевшей колонной

Расступаемся, дарим цветы,

На героев глядим восхищенно.

«Поздравляем! – кричим им. – Ура

Но идут старики молчаливо.

Им не громкая слава нужна,

А сердечное наше «спасибо!»…

 

каментары зачыненыя.