18 января (четверг) запрашаем усіх на свята
“Каляда прыйшла, адкрыць Vorota!”
Место проведения: актовый зал
Время проведения: 15.30
Традыцыя калядаваць нарадзілася яшчэ ў часы паганства, калі нашы продкі пакланяліся багіні ўрадлівасці Калядзе і адзначалі дзень зімовага сонцастаяння, калі дні станавіліся даўжэй, а ночы карацей. Людзі спявалі песні, прысвечаныя гэтай падзеі, каб ураджай быў добрым, а ў доме быў дастатак.
З нараджэннем хрысціянства на Каляды і стары Новы год дарослыя і дзеці прыбіраецца., ходзяць да родных, знаёмым, развучваюць калядкі, жадаюць усім дабрабыту і шчасця. Колядки – гэта традыцыйныя абрадавыя песні, якія часцей услаўляюць нараджэнне Ісуса Хрыста. Словамі калядак сталі дзякаваць Богу за ўсё добрае, што адбылося ў старым годзе, усхвалялі шчодрасць і гасціннасць гаспадароў. По традиции, вакол вёскі, вёсцы ходзяць калядоўшчыкі: хлопцы, дзяўчаты, пераапранутыя ў касцюмы, і калядуюць. Відовішча гэтае вельмі яркае і цікавае. На чале кампаніі пераапранутых ідзе “зорнік”, які нясе на палцы вялікую васьміканцовую зорку – сімвал нараджэння Ісуса Хрыста. Наступны ідзе “званар”, які нясе званочак. Ён тэлефануе, тем самым сообщая хозяевам, что идут колядники. И замыкает шествие ‘‘мехоноша’‘. У него есть яркий мешок, сшитый из прочной ткани, украшенный звездами, месяцем и солнцем, куда хозяева кладут разные сладости, калачи, бублики.
Прежде чем начать колядовать, ряженые должны спросить у хозяина разрешения колядовать. Если хозяин дал добро, ряженые благодарят его, желают гостеприимным хозяевам здоровья, шчасця, благосостояния и начинают петь колядки.
У Коля, у колю,
Отворяй-ка ворота.
Пришла коляда
Накануне праздника
С пышками, с лепешками,
Со свиными ножками.
У Коля, у колю,
Подай пирога!
Подавай, не ломай.
А по целому давай!
Кто дает пирога,
Тому скот, живота.
Кто не даст пирога –
Уведем корову за рога!
