з лістапада навучэнцы школы-інтэрната, бацькі і педагогі сталі ўдзельнікамі акцыі, прымеркаванай 77 гадавіне трагедыі, якая забрала з жыцця парадку 10 тысяч мірных жыхароў. Сярод іх – дети, старыя, жанчыны. У ноч з 6 на 7 лістапада 1941 гады ў вёсцы Каменка Бабруйскага раёна пачаўся масавы растрэл вязняў гета, якое размяшчалася на цяперашняй вуліцы Бахарава. За двое сутак вялізныя равы запоўнілі целы загінуўшых. . Іх змардаваных гналі ў дождж да самай вёскі каля 9 км.
Збор удзельнікаў акцыі быў прызначаны каля адміністрацыйнага будынка Бабруйскага завода трактарных дэталяў і агрэгатаў. Менавіта ў гэтым раёне знаходзілася тое самае гета., з якога золкім лістападаўскім днём павялі на расстрэл тысячы габрэяў. Памятны знак вязням недалёка ад прахадной прадпрыемства з'явіўся адносна нядаўна, ў 2008 годзе, і каля яго ўдзельнікі акцыі запалілі свечкі. Старшыня Бабруйскай яўрэйскай абшчыны Алег Чырвоны расказаў, што ўваходзіць 1941 годзе «дарогу смерці» да канца прайшлі не ўсе. Нямоглых бабруйчан расстрэльвалі на ўсім маршруце.
Першы прыпынак - у вёсцы Слабодка., дзе каля абочыны дарогі знаходзіцца мемарыял, які складаецца з каменя, стэлы і гарматы. Валун шмат гадоў таму ўсталяваў мясцовы жыхар Яўген Календа ў памяць аб аднавяскоўцах, якія загінулі на фронце, а пазней тут быў створаны невялікі мемарыяльны комплекс. Мемарыял у Каменцы - таксама прыватная ініцыятыва. З'явіўся ён у 70-х гадах дзякуючы бабруйскаму гадзіншчыку Мееру Зелігер.. Ён пачаў збіраць грошы на тое, каб увекавечыць памяць ахвяр Халакосту. У гэтага мемарыяла, устаноўленага на ахвяраванні звычайных людзей, сваю гісторыю. На тым, каб паставіць помнік сышло дзевяць гадоў. Сам Меер Зелігер не дажыў да адкрыцця мемарыяла некалькі месяцаў. Аб яўрэях у першапачатковым надпісе на абеліску не было ні слова, фармулёўка па тых часах аказалася ідэалагічна выверанай: «Тут пахаваны тысячы мужчын, женщин, дзяцей, ваеннапалонных». Праз гады, калі мемарыял рэканструявалі, на помніку з'явілася ўдакладненне аб тым, хто ж усё ж пахаваны ў двух каменскіх равах. Па папярэдніх падліках гэта каля 40 тысяч беларускіх і польскіх яўрэяў і прыкладна столькі ж савецкіх ваеннапалонных. Камяні пад шклянымі каўпакамі-саркафагамі па абодва бакі ад помніка – тыя самыя апаленыя косці расстраляных людзей.. Частку з іх ініцыятары стварэння мемарыяла вырашылі пакінуць не пахаванымі як маўклівы доказ трагедыі часоў Другой сусветнай..
