Дом без гвалту

Гвалт - ГЭТА Заўсёды Злачынства!

Даведка:

Штогод у Беларусі рэгіструецца каля 400 прычыненняў лёгкага цялеснага пашкоджання (статья 153 Крымінальнага кодэкса, караецца аж да арышту на тэрмін да трох месяцаў) з боку чальцоў сям'і і блізкіх.

За катаванне родных, гэта значыць наўмыснае прычыненне працяглага болю або пакут спосабамі, выклікаючымі асаблівыя фізічныя і псіхічныя пакуты пацярпелага, альбо сістэматычнае нанясенне збіцця да пакарання да пяці гадоў пазбаўлення волі асуджаецца больш 500 сямейных «скандалістаў».

Гвалту, спалучаным з наўмысным прычыненнем менш цяжкага цялеснага пашкоджання (караецца штрафам, ці папраўчымі працамі на тэрмін да двух гадоў, ці арыштам на тэрмін да шасці месяцаў, ці абмежаваннем волі на тэрмін да трох гадоў, ці пазбаўленнем волі на той жа тэрмін), падвяргаюцца прыкладна 120 пацярпелых, і больш 350 - гвалту з наўмысным прычыненнем цяжкага цялеснага пашкоджання (караецца абмежаваннем волі на тэрмін ад трох да пяці гадоў або пазбаўленнем волі на тэрмін ад чатырох да васьмі гадоў).

Ежегодно в Беларуси 150 чалавек (каждое четвертое убийство) погибают от рук близких людей. Убийство наказывается лишением свободы на срок от восьми до двадцати пяти лет, или пожизненным заключением, или смертной казнью.

Всегда считалось, что самое безопасное место для детей — это собственный дом и семья. Аднак, факты ставят это утверждение под сомнение. По данным статистики, около двух с половиной миллионов несовершеннолетних в возрасте до 14 лет избивают родители, больш 50 тыс. ежегодно убегают из дома, ратуючыся ад жорсткага абыходжання, больш 50% преступлений в быту совершаются в присутствии детей, 30-40% всех тяжких преступлений в быту совершается в семье.

Жестокое обращение с детьми и пренебрежение их интересами могут иметь различные виды и формы:

Физическое насилие — нанесение ребенку родителями или лицами, их

заменяющими физических травм, различных телесных повреждений. В некоторых семьях в качестве дисциплинарных мер используются различные виды физических наказаний — от подзатыльников и шлепков до порки ремнем. Необходимо сознавать, что физическое насилие — это действительно физическое нападение, оно почти всегда сопровождается словесными оскорблениями и психической травмой.

Эмоциональное (псіхічнае) насилие — постоянное или

периодическое словесное оскорбление ребенка, прыніжэньне яго чалавечай годнасьці, абвінавачанне яго ў тым, у чым ён не вінаваты, дэманстрацыя нелюбові, непрыязнасці да дзіцяці. К этому насилию относятся также постоянная ложь, обман ребенка (в результате чего он теряет доверие к взрослому), а таксама патрабаванні да дзіцяці патрабаванні, не адпаведныя яго узроставым магчымасцям.

Пренебрежение интересами и нуждами ребенка (экономическое

гвалт) — отсутствие должного обеспечения основных нужд и потребностей ребенка в пище, одежде, жилье, воспитании, образовании, медицинской помощи со стороны родителей или лиц их заменяющих, в силу объективных причин (бедность, психические болезни, неопытность) и без таковых.

Сексуальное насилие или развращение – вовлечение ребёнка с его

согласия или без такового, осознаваемое или неосознаваемое им в силу функциональной незрелости или других причин, в сексуальные действия со взрослыми с целью получения последними удовлетворения или выгоды. Такім чынам, сексуальным насилием или развращением является не только собственно половой акт, але і шырокі спектр іншых сэксуальных дзеянняў.

Адны з праяў жорсткага стаўлення да дзіцяці, з'яўляецца адсутнасць у жанчыны кахання да дзіцяці, калі ён яшчэ не нарадзіўся, г.зн.. ребенку от нежеланной беременности. Будучи эмоционально отвергнутыми еще до рождения, такие дети рождаются раньше срока в два раза чаще по сравнению с детьми от желанной беременности, яны часцей маюць нізкую масу цела, часцей хварэюць у першыя месяцы жыцця, горш развіваюцца.

Наступствы

Любы від жорсткага абыходжання з дзецьмі вядзе да самых разнастайных наступстваў., але іх усё аб'ядноўвае адно - шкода здароўю дзіцяці або небяспека для яго жыцця. Адрозніваюць бліжэйшыя і аддаленыя наступствы жорсткага абыходжання і няўважлівага стаўлення да дзяцей.

Да бліжэйшых наступстваў адносяцца фізічныя траўмы., пашкоджанні, вострыя псіхічныя парушэнні ў адказ на любы від агрэсіі. Дзіця ахопленае вострым перажываннем страху, трывогі і гневу. Дзеці, якія падвергліся жорсткаму абыходжанню, часта адстаюць у росце, масе, яны пазней пачынаюць хадзіць, казаць, радзей смяяцца. У такіх дзяцей частка назіраюцца "благія звычкі": смактанне пальцаў, кусание ногтей, раскачивание. У детей старшего возраста возможно развитие тяжкой депрессии с чувством собственной ущербности, неполноценности.

Среди отдаленных последствий жестокого обращения с детьми выделяют нарушения, физического и психического развития ребенка, розныя саматычныя захворванні, личностные и эмоциональные нарушения, сацыяльныя наступствы. Практычна, усе дзеці, пацярпелыя ад жорсткага абыходжання і грэблівага стаўлення, перажылі псіхічную траўму, у выніку чаго яны развіваюцца далей з пэўнымі асобаснымі, эмацыйнымі і паводніцкімі асаблівасцямі, адмоўна ўплываюць на іх далейшае жыццё.

Дзеці, якія падвергліся рознага роду гвалту, самі адчуваюць гнеў, які часцей за ўсё выліваюць на больш слабых: малодшых па ўзросце дзяцей, на жывёл. Часта іх агрэсіўнасць праяўляецца ў гульні, порой вспышки их гнева ни имеют видимой причины. Некоторые из них, напротив, чрезмерно пассивны, не могут себя защитить. Наиболее частой реакцией на насилие является низкая самооценка. Асоба з нізкай самаацэнкай перажывае пачуццё віны, сораму. З прычыны гэтага дзіцяці цяжка дамагчыся павагі навакольных., поспеху, зносіны яго з аднагодкамі абцяжарана.

Самае крыўднае, што рашэнне сваіх праблем дзеці - ахвяры гвалту - часта знаходзяць у крымінальнай, асацыяльным асяроддзі, а гэта часта суправаджаецца з фармаваннем у іх прыхільнасці да алкаголю, наркотыкамі, яны пачынаюць красці і здзяйсняць іншыя крымінальныя дзеянні. Дзяўчынкі нярэдка пачынаюць займацца прастытуцыяй, у хлопчыкаў можа парушацца палавая арыентацыя. І тыя і іншыя пасля адчуваюць цяжкасці пры стварэнні ўласнай сям'і, яны не могуць даць сваім дзецям дастаткова цяпла, паколькі не вырашаны іх уласныя эмацыйныя праблемы.

Большасць справаў аб гвалце над дзецьмі ў сям'і не даходзяць і да міліцыі па розных прычынах. Бацькі адмаўляюцца ад паказанняў, акрамя таго, вельмі нізкая сацыяльная адказнасць суседзяў, сваякоў - усіх тых, хто можа ўбачыць ці пачуць, як збіваюць дзіця. Ды і самі дзеці лічаць што, любая сям'я лепшая за прытулак, а таксама баяцца страціць каханне неміласэрных бацькоў.

РЭКАМЕНДАЦЫІ БАЦЬКАМ!

Прыслухайцеся да свайго дзіцяці, старайцеся пачуць і зразумець яго.

Унікніце ў праблему дзіцяці. Не абавязкова згаджацца з пунктам гледжання дзіцяці, але дзякуючы бацькоўскай увазе ён адчуе сваю значнасць і адчуе сваю чалавечую годнасць

Прымайце рашэнні сумесна з дзіцем, а таксама дайце яму права

прымаць самастойныя рашэнні: дзіця ахвотней падпарадкоўвацца тым правілам, якія ўсталёўваў сам. Пры гэтым мы не адмаўляем, што некаторыя рашэнні могуць прымаць толькі бацькі. Предоставьте ребёнку право выбора, чтобы он реально почувствовал, что волен сам выбирать из нескольких возможностей.

Постарайтесь предупредить ситуацию или изменить её так, каб

дзіцяці не трэба было б паводзіць сябе няправільна.

Падайце дзіцяці магчымасць адпачыць, пераключыцца з

аднаго віду дзейнасці на іншы.

Патрабуючы нешта ад дзіцяці, давайце яму выразныя і ясныя ўказанні. Але не

абурайцеся, калі дзіця, можа быць, нешта не зразумеў ці забыўся. Таму зноў і зноў, без раздражнення, цярпліва тлумачце сутнасць сваіх патрабаванняў. Ребёнок нуждается в повторении.